نامه‌ای با چند صدا

یک نامه برای یک نفر، که چند نفر هر کدام یک جمله در آن می‌نویسند. تو آغازش می‌کنی، لینکش را برای هر که خواستی می‌فرستی، و هر وقت خواستی نامه را می‌فرستی.

برای چه کسی؟ این نامه دربارهٔ چیست؟ از طرفِ همان چیزی که پایینِ نامه می‌آید؛ مثل «هم‌کلاسی‌های قدیمت»، «نوه‌هایت»، «همکارانت». نام تو کسانی که لینک را می‌گیرند می‌بینند چه کسی این نامه را آغاز کرده است. مناسبت (اختیاری) مثل «روز معلم» یا «خداحافظی». جملهٔ آغاز چند خطِ اولِ نامه، به قلمِ خودت. جمله‌های دیگران زیرِ همین می‌آید.

جمله‌ها را فقط تو و گیرنده می‌بینید. کسانی که می‌نویسند جمله‌های همدیگر را نمی‌بینند، و هیچ‌جا دیده نمی‌شود چه کسی نوشته یا ننوشته است.